گلدان

دیشب روح من در گلی سیر می کرد
که در گلدان مرد همسایه می زیست
او هفته ای دو بار به من آب می داد
چرا که فهمیده بود من گلی حساسم
از پنجره اش کمی نور
و سالی یک بار گل گلدانم را عوض می کرد…
و من کمی رشد می کردم
ولی بیش از آن
شاخه هایم را قیچی می کرد و دور می ریخت.
اما گاهی از آن شاخه ها
برای پیوند در گلدانی دیگر
به همسایه ها می داد.
و کم کم هر تکه ای از من در گلدانی و در خانه ای زندگی می کرد.
اما تکثیر من تنها در تکرار بود
چرا که مرد همسایه،
به همه می سپرد که با من باید چگونه بود
و هر جا رفتم
جز کمی نور پنجره، هفته ای دو یا یک بار آب
و سالی یک یا دو بار گل گلدانم، چیزی عوض نشد.
…….
فرصتی برای شکایت نیست
روح من امشب مسافر است
و جایش را برای روحی خالی می گذارد
که از جمود سنگ برگشته است
و می خواهد کمی در بالندگی بیاساید
برای او وصیتی در آوندها گذاشته ام
و ردَ پایی در آخرین برگ زندگی.